Het orgel in de abdijkerk

In 1895 werd in de Achelse Kluis voor het eerst een orgel geplaatst door de firma Rueff uit St. Truiden, die echter al in 1900 voor de Abdij een nieuw instrument bouwde dat na enkele restauraties en uitbreidingen, tenslotte 15 registers had, met (naar de geest van de tijd) voornamelijk veel grondstemmen.

In 1940 werd dit instrument vervangen door een nieuw orgel van de firma Verschueren. De elektro-pneumatische tractuur van dit ongetwijfeld véél kleurrijker instrument dan zijn voorganger, was in 1990 zodanig versleten dat moest worden uitgezien naar een nieuw instrument.

In 1998 leverde Bernard Hurvey (Nantes) het huidige orgel, waarmee de Achelse Kluis plotseling beschikte over een in de zeer wijde omgeving uniek orgel. Want ofschoon in de 19e eeuw de toen heersende puriteinse opvatting in de trappistenorde het gebruik van een orgel niet toestond, is die achterstand met het huidige instrument méér dan goed gemaakt.

Het bijzondere van dit orgel is zijn “ruime visie” op de orgelliteratuur. Voor de oude muziek beschikt het orgel over een ruim plenum, voor de Franse Barokmuziek (Couperin, de Grigny etc) beschikt het instrument over alle vereiste registers, terwijl het zwelklavier met trompet, hobo en vox humana het orgel buitengewoon geschikt maakt voor de romantische orgelliteratuur.
De speeltractuur is mechanisch, terwijl de registers elektrisch bediend worden. Een computer zorgt  ervoor dat vele duizenden registraties kunnen worden voorbereid en vastgehouden.

Het orgel heeft een zeer belangrijke functie in de Liturgievieringen in de Abdij. Maar ook als concertinstrument is het uitermate geschikt.
Vanaf 2004 tot 2014 was Anton van Kalmthout de organist van de Achelse Kluis.

Zie ook  de dispositie van het orgel .

naar het begin van de pagina

bijgewerkt op 26 november 2014