Vriendendag zaterdag 25 september 2010

Zoals andere jaren is ook nu de laatste zaterdag van september het moment van onze traditionele vriendendag. Al wie geabonneerd is op het tijdschrift ‘De Kluis’ (voorheen ‘Abdijleven’), ontvangt daarvoor een officiële uitnodiging met inschrijvingsformulier.

Maar we zetten die dag onze poorten ook open voor andere geïnteresseerden.
Iedereen kan vrij aansluiten bij de eucharistieviering en de presentatie van de gastspreker.

Indien je wilt deelnemen aan de broodmaaltijd, gaan we er van uit dat je ons tijdig, ten laatste 18 september, een seintje geeft, via een of telefonisch (011 80 07 66 voor België en 040 206 91 96 voor Nederland). 
 

Dagindeling

10.30 uur: eucharistieviering met de monniken

11.30 uur: pauze met de traditionele soepbedeling

12.00 uur: gesprek met Bart Demyttenaere:
                ‘Sterke vrouwen en mannen in de kerk

13.00 uur: broodmaaltijd (er wordt een bijdrage gevraagd voor de onkosten)

14.30 uur: sluiting en gelegenheid tot bezoek aan de galerie en de herberg
 

Een positieve boodschap

Het voorbije jaar hebben we op kerkelijk vlak vooral berichten moeten verwerken over schandalen en misbruiken. Tijdens de Vriendendag willen we tegen die stroom in roeien en een ander geluid laten horen. We geven daarvoor het woord aan Bart Demyttenaere. Hij zal het hebben over 'Sterke vrouwen en mannen in de kerk'.

Wie is Bart Demyttenaere?

Bart Demyttenaere werd geboren op 20 juli 1963 in Kalemié, een Congolese stad aan de oevers van het Tanganjikameer. Het grootste deel van zijn jeugd woonde hij in Beringen. Na zijn studie voor onderwijzer vertrok hij weer naar zijn geboorteland, waar hij vier jaar woonde en werkte. Tot juni 2000 gaf hij les in de zesde klas van de Vrije Basisschool van Termolen-Zonhoven.
In 1995 publiceerde Bart Demyttenaere zijn eerste kinderboek. Het werd de aanzet voor een hele reeks boeken zowel voor kinderen, adolescenten als voor volwassenen. Hij waagt zich ook aan theater en non-fictie.
In 2000 verscheen zijn veelgeprezen werk '
De last van het leven. Zelfmoord in België en Nederland', een genuanceerd en informatief boek over zelfmoord. Het werd ondertussen diverse malen herdrukt.
Zijn boeken '
In vrije val' en 'Verkeerde tijd, verkeerde plaats' zetten respectievelijk de armoedeproblematiek en het vluchtelingenvraagstuk in de schijnwerpers.

De laatste jaren verwierf Demyttenaere vooral bekendheid door publicaties over religieuze onderwerpen. 'De laatste zusters van Vlaanderen?' (2007) en 'Mannen van God' (2008) zijn bestsellers in Vlaanderen. Het laatste deel van zijn kerktrilogie verscheen in het najaar van 2009. In 'De Stoel van Petrus' gaat de auteur de confrontatie aan met het Vaticaan.

In een interview met De Standaard (7 maart 2008) naar aanleiding van de publicatie van 'Mannen van God' formuleerde Demyttenaere het als volgt:

Zoals de meeste mensen had ik, voor ik aan het boek begon, het idee dat de kerk op sterven na dood is. Dat is immers het algemeen gangbare beeld. Het is wachten tot de laatste zusters en priesters dood zijn. Dat idee. Wel, ik denk ondertussen dat men zich wel eens flink kan vergissen. Ik zie steeds meer mensen die te kennen geven dat ze toch wel geloven. Maar of die op dezelfde traditionele manier een kerk gaan vormen, betwijfel ik wel. Men moet fundamenteel anders over de kerk gaan denken en loskomen van de eeuwenoude structuur. Zover is men zeker op de hoogste echelons nog niet. Maar bij de mannen van God die ik gesproken heb, bespeur ik daarover geen rancune. (…)

Ik heb het begin van het verval van de triomfalistische kerk meegemaakt. En het begin van het verval is voor niemand een fijne periode. Dat gaat altijd gepaard met frustratie. Maar tot mijn verbazing heb ik nu alleen maar gelukkige mensen ontmoet. Bovendien zit de kerk in Vlaanderen nu in een underdogpositie. Dat is in mijn ogen een zeer interessante positie. De ballast is weg, de kern blijft over en die vind ik nog altijd interessant.

En in Tertio (12 maart 2008) schreef Peter Vande Vyvere:

Demyttenaere is de eerste 'gecanoniseerde' Vlaamse schrijver die zich publiekelijk als 'herbeginner in het geloof' bekent. Dat blijft een waagstuk, want in het ontkerkelijkte Vlaanderen staat smalend doen over het christendom nog altijd goed. Dat soort moed verdient alle achting.

naar het begin van de pagina

bijgewerkt op 20 september 2010